info@kaganiec.pl
  STRONA GŁÓWNA
  HISTORIA
  PROCES PRODUKCJI
  CO NAS WYRÓŻNIA
  OFERTA
        KAGAŃCE
            SKÓRZANE
            METALOWE
            SKÓRZANE
                   ZABUDOWANE

        SMYCZE
        OBROŻE
        SZELKI
        SZORKI



PROCES PRODUKCJI

Historia produkcji skórzanych akcesoriów dla psów w nasze rodzinie sięga lat 60 tych ubiegłego stulecia. Już wtedy, w oparciu o przedwojenne niemieckie podręczniki rymarskie powstawały pierwsze prototypy kagańców, smyczy, obroży szorek i innych wyrobów.

Z książek (szczególnie bez znajomości niemieckiego) nie dało się jednak wyłuskać wszelkich szczegółów i niuansów tej produkcji. Szczególnie kagańce siatkowe były dość skomplikowanym i trudnym wyzwaniem (trzeba dodać, że przed wojną nie były one tak powszechne jak dziś a w niektórych częściach Europy w ogóle nie były stosowane). Sposobem na udoskonalenie pierwszych, nierównych i trochę „koślawych” kagańców były wyrzeźbione w drewnie głowy psów które służyły jako modele. W ten sposób można było spokojnie ustalać wielkości i sposoby łączenia poszczególnych pasków tak aby kaganiec był jednocześnie dopasowany i zarazem jak najmniej uciążliwy dla psa. 

W miarę upływu czasu wraz z rozwojem komunikacji pojawiało się coraz większe zapotrzebowanie na kagańce małe, co spowodowało zwiększenie oferty. Lata 70-te, przygody psa Cywila oraz fascynacja milicyjnymi owczarkami spowodowały zwrot w kierunku kagańców metalowych zabudowanych. Lata 80 to rozkwit szkół tresury, gdzie potrzebne były smycze podwójne, specjalne obroże do tresury oraz tzw. Kagańce bojowe, specjalnie wzmacniane oraz wyściełane filcem od wewnątrz. Początek lat 90-tych oraz pierwsze rasy bojowe w Polsce spowodowały natomiast konieczność posiadania kagańców skórzanych zabudowanych (tzw. Pełnych), które szczególnie polecane były na bullteriery, pitbulle i amstaffy.

PROCES PRODUKCJI KAGAŃCA SKÓRZANEGO

Zakup materiałów
Zakup odpowiedniej ilości dwoin bydlęcych dokonuje się w Garbarni. Przed laty kagańce były robione z dwoin koloru naturalnego (jasny brąz), lecz z uwagi na fakt iż każdy wyrób po krótkim okresie użytkowania (słońce, deszcz) stawał się ciemny podjęta została decyzja o tym, że produkować będzie się z czarnej skóry.

Podział materiałów
Zakupione płaty dwoin dzieli się na grubsze (ok. 3 mm) i cieńsze (2,5-2,8 mm) tak aby podzielić materiał na małe i duże kagańce.

Wykrawanie
Gryfy – trzony kagańca o szerokości 20 mm z jednej strony i 10 mm z drugiej wykrawa się na przemian tak aby wykorzystać płat w całości. Paski – poprzeczne o szerokości 10 mm – płat skóry kroi się na paski o równej szerokości

Bejcowanie
Każdy pasek oraz gryf po wykrojeniu jest malowany na brzegach specjalną bejcą tak aby barwa całego paska była jednakowa.

Liniowane
Wszystkie elementy są liniowane, w odległości 1 mm od brzegu każdego paska wytłoczona zostaje linia, która wyrównuje grubość a także dodaje paskom walorów estetycznych.

Podział
Każdy kaganiec składa się z gryfu i pasków poprzecznych, które wg wzoru zostają odpowiednio dobrane.

Dziurkowanie
Poprzez przykładanie do wzoru zaznacza się miejsca na dziurki, w których nastąpi łączenie pasków, dziurkowanie następuje przy pomocy specjalnego ręcznego dziurkacza a miejsce na sprzączkę wykonuje się specjalnym wybijakiem.

Obrabianie
Wszystkie paski zostają skrócone, tak aby ich końce były bezpośrednio za ostatnią dziurką, wszystkie obcięte miejsca ponownie się bejcuje.

Zbijanie
Najpierw łączy się gryf z paskami poprzecznymi (powstaje pajęczynka) a potem na specjalnym kowadle łączy się poszczególne paski ze sobą przy pomocy nitów. Uderzenie nie następuje bezpośrednio w nit – używany jest do tego zagławiacz nadający odpowiedni kształt główce nita a także w mocniejszy sposób łączący paski.

Wykańczanie
Po zbiciu całego kagańca następuje ostateczne wykończenie. Sprawdzone są wszystkie łączenia brzegi sprzączka i kaganiec jest gotowy.